W języku łacińskim jest pięć deklinacji, to znaczy rzeczowniki dzielą się na pięć grup według tematu. Zależnie od tego, do której deklinacji należą, przyjmują różne końcówki w przypadkach.

Deklinacja I.

Według deklinacji pierwszej odmieniają się rzeczowniki, których temat kończy się na -a; dlatego można nazwać ją również deklinacją - a. Należą do niej rzeczowniki rodzaju żeńskiego, które w nominatiwie mają końcówkę -a, w genetiwie - ae, np schola, scholae - szkoła, szkoły; puella, puellae - dziewczyna, dziewczyny. Należy tu też niewielka grupa rzeczowników rodzaju męskiego oznaczających zawód lub narodowość (decyduje więc tzw. rodzaj naturalny, związany z treścią wyrazu), np. poeta, poetae - poeta, agricola, agricolae - rolnik; Persa, Persae - Pers.
Jako przykład podaję odmianę rzeczowników rosa, rosae - róża i matrona, matronae - kobieta, pani; w liczbie pojedynczej i mnogiej:

następny >>